Blog #1
30 April 2016

“Gelukt, vanavond weer een date, dus fatsoenlijk eten” dacht ik. We hadden om 19:00 uur afgesproken bij het restaurant en aangezien het nu 17:30 was besloot ik nog even een dutje te doen.

Eenmaal bij het restaurant aangekomen realiseerde ik me dat ik zijn naam geen eens wist. Het Tinder profiel gaf het wel aan en op WhatsApp had hij zijn naam ook nog genoemd maar ik was het gewoon helemaal vergeten. Niet dat dit heel raar was aangezien dat 9 van de 10 keer het geval was als ik op date was (het ging me echt voornamelijk om het eten en daarbij had ik elke dag minimaal 1 date dus ik hield dat allemaal gewoon niet meer bij). “Pietje, ik noem hem voor nu Pietje”. Dacht ik (zo begroette ik hem overigens niet natuurlijk)

Eenmaal zittend aan tafel zag ik dat de ober die ons bediende – tevens de manager – mijn “date” eventjes aankeek om te zien “wie ik nu weer had meegenomen” terwijl hij mij welkom heette. Wat ook niet raar was aangezien ik al bijna 30 keer in dit restaurant was geweest voor lunch of dinner in korte tijd (elke week minimaal wel twee keer) en altijd met een andere man (die ook altijd de rekening betaalde). Echter behandelde hij – of de andere obers daarentegen – mij niet onaardig of onbeleefd. Ik denk ook oprecht dat ze me mochten omdat ik altijd een praatje met ze maakte en ze ook oprecht aardig en beleefd behandelde. Gewoon, op hetzelfde “level” als ik iedereen behandelde. Ze vonden mijn Nederlandse direct- en eerlijkheid volgens mij wel “leuk”, “verfrissend”Anders dan de gemiddelde Braziliaan met geld, vooral hier in Leblon.

Terwijl mijn date tegen me aan het praten was over zijn werk bij de Deutsche Bank etc. liep er een jongeman +/- 25 jr. langs zonder armen, bedelend om geld. Hij was een bekende hier in Leblon, hij bedelde hier elke dag. Zijn armen zagen eruit alsof ze waren afgehakt aangezien hij ongeveer nog de helft van zijn bovenarmen had. Ik vroeg me altijd af hoe hij at, dronk of naar het toilet ging. Ik zei hem wat ik altijd zei in dit soort situatie’s; “nee, sorry” terwijl hij aan onze tafel stond. Hij keek Pietje nog een keer aan, hopend dat deze “gringo met geld” hem wel geld zou geven. Maar ook hij knikte nee. Toen hij teleurgesteld zag ik dat het Pietje wat deed, hij was geraakt. Natuurlijk was hij geraakt hij was Fins en daar hebben ze dit soort taferelen niet. En zelfs ik, die hier al een tijdje zat werd hierdoor nog elke keer geraakt. Hij zei dat hij dacht dat zijn armen waren afgehakt waarop ik mij bijna verstikte doordat ik net een slok bruiswater innam. “Wat?! Nee, hoe kom je daar nou bij?!” “Zo is hij gewoon geboren hoor” Antwoordde ik gechoqueerd met hoge stem. Maar diep van binnen wist ik dat hij gelijk had, en dat wist ik al vanaf de eerste keer dat ik deze jongeman zag. Maar ik denk dat ik dat gewoon niet wilde geloven omdat het me maag zou omdraaien en me daarbij ook verdrietig zou maken. De pijn die die jongen moet hebben gehad, en de struggles die die nog elke dag heeft naast het feit dat hij al arm is en op straat leeft. Ik bedoel dat is al erg, maar om dat ook nog is te moeten doen zonder beide armen? God, ik krijg er weer een knoop van in mijn maag.

Vooral omdat ik daardoor natuurlijk automatisch dacht aan mijn eigen verleden in Nederland. Ik bedoel als ze in Nederland hetzelfde zouden doen had ik naast beiden armen ook beiden benen niet meer en wellicht mijn hoofd ook niet meer. Gewoon weg ermee, afgelopen. Maar het kan toch niet zo zijn dat je verminkt wordt wanneer je iets steelt? Zelfs wanneer er “enkel” een vinger per keer wordt afgehakt – wat nog steeds gebeurd anno 2016 in sommige favela’s hier in Brazilië – gaat gewoon te ver als je het aan mij vraagt. Of is dit juist hoe het moet en zijn we in Nederland te lief? Nee, sorry dat gaat er bij mij gewoon niet in. Het is godverdomme geen pedofilie of moord zeg, hou op.

Op het moment dat Pietje me antwoord gaf over waarom hij dacht dat beide armen waren afgehakt kwam de manager net aangelopen met het voorgerecht. “Ricardo. mag ik je wat vragen?” vroeg ik hem, vervolgd door de vraag of hij deze arm-loze man kende en of hij wist wat er met hem was gebeurd. “Afgehakt in Vidigal“antwoordde hij op een nuchter toon alsof het de normaalste zaak van de wereld was en met een knikkend hoofd – zo van; ja dat gebeurd daar – waarop mijn mond letterlijk open viel. Vidigal is een “favela” (sloppenwijk) hier naast Leblon. Overigens de enige men men van buitenaf kan binnengaan aangezien deze is gepacificeerd door politie.”Huh, maar hoezo?” “Wat bedoel je?” “Hoe weet je dat?” vervolgde ik heftig gechoqueerd. “Omdat iemand die hier werkt in Vidigal woont en hem nog kent van toen hij daar nog woonde, mét beide armen” “Maar wat is er dan gebeurd?” “Wie heeft dat hem dan aangedaan”? Vervolgde ik. “Hij woonde in Vidigal een aantal jaren geleden, toen er nog sprake was van drugs handel. En hij heeft toen ooit iets gestolen waardoor ze – de drugs bazen – een arm hebben afgehakt. Vervolgens deed hij het nog een keer en daar ging zijn tweede arm. Met een machete. Maar geef hem geld hoor, want hij is verslaafd aan cocaine” Oké, ik wist niet waardoor ik het meest gechoqueerd was, het feit dat zijn arm was afgehakt doordat hij iets had gestolen, het feit dat hij het daarna nog een keer deed terwijl hij wist wat ze met hem hadden gedaan na de eerste keer, het feit dat ze het ook daadwerkelijk hadden gedaan, het feit dat de manager dit zo nuchter vertelde alsof het gewoon normaal was, of het feit dat hij cocaine verslaafd is en snuift, zonder armen. Het eerste wat ik ook vroeg was; “maar hoe dan?” Hoe wat? Vroeg hij. Hoe snuift hij dan? Nou, ik heb het hem nog nooit zien doen maar andere mensen wel en volgens hun legt hij het op zijn bovenste stukje arm of schouder en snuift hij daarvanaf. De tering dacht ik, daar ging me eetlust. Maar eten zou ik, want dit was niet alleen mijn avondeten, ook mijn ontbijt. Lang leve de “doggybag“.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s