You are what you eat, Pig. Part I/II. (NL)

gfeBlog 3
1 Mei 2016

Ik had een date vanavond. Om 19:00 uur werd ik opgehaald door Stefano. Stefano is 50% Braziliaans en 50% Italiaans en is strafrecht advocaat in het advocaten kantoor van zijn vader. Zijn vader is de Bram Moszkowicz van Brazilië en Stefano is zijn beoogde opvolger met een CV aan schandalen (ben ik zojuist achtergekomen via Google) Hij is een kruising tussen een gelikte crimineel en iemand met (te)veel gevoel voor mode. Hij doet me denken aan Stefano uit GTST (de zoon van Ludo Sanders die momenteel in New York(?) zit) Stefano belde om te zeggen dat hij voor mijn deur stond. Normaal gesproken (via Tinder) geef ik altijd het gebouw naast mijn gebouw op. Voor het geval dat het een complete psychopaat is. Maar ik had hem ontmoet in de supermarkt en we zijn toen samen terug gelopen aangezien hij om de hoek van mij moest zijn. Dus hij wist al waar ik woonde.

Terwijl ik de lift uitliep in de lobby stond er me toch een auto voor de deur. Ik weet niet meer het exacte model etc. (ondanks hij het me niet vaak genoeg kon vertellen) maar het was in ieder geval een Porsche sportauto met een zieke uitlaat. Het deed me denken aan de auto van mijn ex-vriend toen hij nog voetbalde in Nederland. “Hello beautiful” zei hij terwijl hij heel gelikt leunend tegen zijn auto aan stond met zijn armen en benen gekruist. “Nee he” dacht ik. “Toch niet (weer) zo’n type” Toen ik hem in de supermarkt ontmoette had hij sport kleding aan, plus een Rolex, dat dan weer wel. Maar hij zag er gewoon “normaal” uit en zijn auto had ik niet gezien. Maar nu, mijn hemel. De man zag eruit alsof hij net terug kwam van een fotoshoot voor “suitsupply”, met een hele pot gel in zijn haar en veel te veel parfum op. “Terre de Hermes”, dat dan weer wel. Dat is namelijk mijn lievelings geurtje voor mannen. “Zouden we dan toch wat gemeen hebben?” dacht ik. Helaas wist ik ook meteen dat het antwoord hoogstwaarschijnlijk nee was. Anyways, ik ging écht niet afzeggen. Want dat zou betekenen in plaats van goed eten; een bakje rijst met bonen. En rijst en bonen? Dat lust ik niet.

“Let’s go?” zei ik al lopend. “Lopend?” vroeg hij me verbaasd. “Ja? Wat dacht jij dan? Het restaurant is hier om de hoek”. Zei ik. Ja maar ik wil mijn auto graag voor het restaurant hebben antwoordde hij. “Ehm, oké”. Zei ik terug. Eenmaal in de auto trok hij hem toch een partij op. Pfff wat een geluid. En weg waren we. Ik zag nog net twee medebewoners vanuit mijn lobby met open mond naar ons kijken klaar om hun hondjes uit te laten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s